…Ve Almitra konuştu ve dedi ki: “Ya evlilik usta?

Ve o dedi ki:

Yeryüzüne birlikte geldiniz ve sonsuza dek birlikte yaşayacaksınız,
Ölümün ak kanatları günlerinizi dağıtana dek birlikte olacaksınız,
Tanrı’nın suskun anıları katına eriştiğinizde bile birlikte olacaksınız,
Ancak bırakın bunca beraberliğin arasında biraz boşluk olsun,
Ve Tanrısal alemin rüzgarları esip dolanabilsin aranızda,
Birbirinizi sevin, ama sevginin üzerine bağlayıcı anlaşmalar koymayın,
Bırakın yüreklerinizin sahilleri arasında gelgit çalkalanan bir deniz olsun Sevgi
Birbirinizin kadehini doldurun ama aynı kadehe eğilip içmeyin,
Ekmeğinizi bölüşün, ama aynı lokmayı dişlemeyin,
Şarkı söyleyin, dans edin, eğlenin birlikte, ama birbirinizin yalnız olmasına izin verin,
Nasıl lavtadan dağılan müzik aynıysa, nağmeleri çıkaran teller ayrı olsa da,
Gönlünüzü verin ama saklamak adına değil,
Çünkü ancak Hayat’ın elleridir yüreklerinizi himayesine alacak olan,
Yan yana olun, ama fazla sokulmadan,
Çünkü tapınağı taşıyan sütunlar da ayrıdır,
Çünkü bir selvi ile bir meşe, yetişmez birbirinin gölgesinde…

Halil Cibran, Ermiş (1923)

Çeviren: Ege Dündar

Kaynak: Poetry Foundation

Önceki / Previous Susuzum / Thırsty
Sonraki / Next Kondüktör / The Conductor