Odamda duruyor hayat- bir eşya gibi…
Eskiden severdim kelimeleri, artık
sevmiyorum. Susmak ne güzel.
Heceler bozuk para-
dedim, çıktım geceye- siyah cübbeme
sarılıp, uyuyacağım. Çıngırak sesleri
içinde, konturlarında yağmur
izleri- cübbem benim,
kurtaracak
odamdan
beni.
Odamda bağırıyor hayat- pençeleri
acıyan bir kedi gibi…

Önceki / Previous Lahana Sarma Sanatı
Sonraki / Next Nötr Nötr