Bu karanlık sokakları ne zaman geçsem yalnız başıma
Çocukluğum gelir aklıma, yanarım çocukluğuma
Sonra yürüyecek olsam o zifir gecede inatla
Kafamı çarpacağım gelir boşluğun en sert duvarına
Bilirim ki annem seslenecektir en nihayetinde
Ve koşarım bu bilinçle, anneee anneee….
Bir yer arıyorum ruhumun karmaşasına çare
Eteklerinde kar suları çağıldayan bir dağ mesela
Enginlerin uğultusunu arındıran,kulaklarımdan.
Zirvelerin en zirvesine ha bire koşmalıyım
Koşmak ki çığırından çıkarmalı bacaklarımı
Yorgunluk denen yenilgi uğramamalı bedenime
Çakalların çığlıklarına nasıl karşılık vereyim
Çıplak ayaklarımın çiğnediği çiçekler ölürken
Uzak uzak bakarken beynimdeki cümbüşe
Nereden alayım beni ben yapan ilhamı
Ki ne zaman geçsem bu sokaklardan yalnız başıma
Bilirim seslenecektir annem…

Bunları da Sevebilirsiniz

Sönmüş ışıkların unutulduğu, parlayan yıldızlarla çevrilmiş siyah bir hiçlikte doğdum bugün.  Tenimde kan, ruhumda toprak var. Ellerim tutmuyor, gözlerim hiçliğe bakıyor ve yalnızca ağlıyorum ilgiye, sevgiye, açlığa. Zaman umarsızca yapıyor işini ve geçiyor beni görmeden.  İşte şimdi sanatçısı Tanrı, korsan yazarı insan olan kitaplara ve paraya hizmetçi yeminli ellere budanıyorum: “Doğrul! Doğrul! Doğrul!”   Hatalar yapıldı, bir süre sonra …

Share

Source: Poetry Foundation   As far as I was aware, I was not a bird lover. There was an incident with a budgie at preschool, for which I was expelled, and I remember drunken attempts to shoot sparrows when I was a teenager. But a few years back I became interested in Edward Lear, and Lear …

Share

The world’s first known author is widely considered to be Enheduanna, a woman who lived in the 23rd century BCE in ancient Mesopotamia (approximately 2285-2250 BCE). Enheduanna is a remarkable figure: an ancient “triple threat”, she was a princess and a priestess as well as a writer and poet. The third millennium BCE was a …

Share
Önceki / Previous İlkyaz Birinci Yılını Kutluyor! + Kasım Yazıları Yayında
Sonraki / Next Orta Çağ’da cadılığın gelişimi