O harlı ateşte koyun koyuna yatan zavallılar,
Patiskayı geçmeden alevde öylece kalakaldılar.
Ve hangi gök gürültüsünün ardından;
Saatsiz çalan hırsızlar gibi
Yağmurdan ıslanarak kaçan sanıklar.
Saat 18.16 suları bana seni hatırlattılar.
Kızgın ve yürekli bir dev gibi savaştım!
Karşımda işte fakat korkmam duysun ordular!
Sus diyorsun,
Bir çift göze konuşuyorsan da sus!
Hatırla diyorum açık kapı ve önünden geçen hayatlar.
-su gibi-
Geçmiş ve geleceğin tam ortasında ;  araftasın.
Bitmiyor kavgalar;
Kavgalar bitmiyor.
Yine bir gök gürültüsü,yağmur.
Saat bilmem kaç!
İlk kez seni dinliyorum.
Susuyorum.
Ömür toplamı kadar.

Önceki / Previous Çulsuz Mısralar
Sonraki / Next O Küçük Anıya