Bu şehirde yaşıyor yarım bir hayat
Bu şehirde yürüyor adımlarından tanıyorum onu
Sokak lambaları yıldızlardan dileniyor ışığını uzun zamandır
Zaman avcunu açmış göğe mehil bekliyor karanlıktan
Gece uzunca dolanıyor sokakları birkaç kez üst üste
Elimde bir mumla kaldırımları yokluyorum
Bir ağaç büyüyor yanıbaşımda
Şakaklarımdan akıyor beyaz nehirler
Karardıkça ömrümün dar mahalleleri birkaç kez üst üste
Bir iple boğuyor beni bu yaşamak kaygısı
Korkuyorum bulunacağım birgün kaçamak düşlerimde
Ama adını bir türlü koyamadığım bu bulanık kafeste
Delirmeden yaşamak hiç akıllıca değil

Bunları da Sevebilirsiniz

Saat kaç? Belki sabahın ilk ışıkları, hırıltılı sesin doluyor kulaklarıma. Yorgun değildim oysaki. Ama açamıyorum gözlerimi. Zihnimde; yaralanmış dudağının kanlı kenarına elinle ezerek sıkıştırdığın sigara canlanıyor. Konuşmalı. Belki dilimin üzerinde tanrının yarattığı en büyük kaya parçasını taşıyorum. Seni unutup kafamda felaket senaryoları yazmaya başlıyorum. Temelleri güçlü olsun diye tarihi geçmiş ata baba öğütlerini ekliyorum hamuruna. …

Share
Önceki / Previous İlkyaz's New Issue Is Lıve!
Sonraki / Next Çıkış Yok