Senin göğsünde yeşerir bir iris çiçeği
Umudun kadar yeşil,
Vedaların kadar yarım…
Kuru teselliler arasında sakladığın huzur
Karanlığın ortasında gün ışığına kavuşturur
Ilık bir yaz mevsiminde,
Senin ellerinde açar; umut çiçeği
Yaraların kadar derin,
Düşlerin kadar berrak…
Mağrurluğu dinmiş yorulmalarının
Gökyüzüne savurursun koyu hatıralarını,
Üzerinde bir garip bahar telaşı

Bunları da Sevebilirsiniz

İlkyaz ile her ay öncelikli olarak üç genç yazarı tanıtıyoruz sizlere. Bir öykü veya birkaç şiirden oluşacak bu eserleri İlkyaz gönüllüleri olarak İngilizce’ye çeviriyor ve dünya kamuoyuyla tanıştırmak için çabalıyoruz. Yeni sayımız için seçilen yazarları aşağıda bulabilirsiniz! Bu vesileyle yeni logomuzu da gururla beğeninize sunuyor, tasarımcımız Vardal Caniş’e emekleri için ekipçe gönülden teşekkür ediyoruz! Bir …

Share

George Orwell’ın o güzel sözüyle başlamak istiyorum yazıma: “Hiçbir yararı olmayacağını bile bile insan kalmanın çok önemli olduğunu düşünüyorsan, onları yendin demektir.” Hepimiz insan olarak doğuyorduk evet. Ama kaçımız insan olarak kalmayı, insan olmayı sürdürebiliyorduk? Peki neydi insan? Tasavvufi inanca göre Allah’ın yeryüzündeki bir parçası, yansıması mı; sözlük anlamı olarak ele alırsak aklı ve düşünme …

Share
Önceki / Previous Araf / Purgatory
Sonraki / Next MADEMOISELE ÉCUREUIL CİNAYETİ