Senin göğsünde yeşerir bir iris çiçeği
Umudun kadar yeşil,
Vedaların kadar yarım…
Kuru teselliler arasında sakladığın huzur
Karanlığın ortasında gün ışığına kavuşturur
Ilık bir yaz mevsiminde,
Senin ellerinde açar; umut çiçeği
Yaraların kadar derin,
Düşlerin kadar berrak…
Mağrurluğu dinmiş yorulmalarının
Gökyüzüne savurursun koyu hatıralarını,
Üzerinde bir garip bahar telaşı

Önceki / Previous Araf / Purgatory
Sonraki / Next MADEMOISELE ÉCUREUIL CİNAYETİ