Rüyamda bir bulut dansa kaldırıyordu beni
Gökte değildik ama
Pistimiz yalnızlara sığınak olmuş bir iskeleydi
Müziğe ihtiyacımız yoktu
En derinimize işliyordu dalgaların sesi
Sıcaktan bunalan kırgın bir çiçek gecenin ayazına bırakmıştı kendini
Neşeyle eşlik ediyorlardı bize ateş böcekleri
Peki sonsuz göğe ait bulutla mutsuz  yere ait beni buluşturan neydi?
Ruhlarımıza fısıldanan o eşsiz ezgi mi?
Yüreğimize sığamayıp gözlerimizden taşan sevgi mi?
İçinde hayallerimizin küle döndüğü ateş mi?
Elimizden kayıp giden ürkek ümitler mi?
Biz geleceğe koşmak isterken soluğumuzu kesmeye çalışan mazi mi?
Ezip geçtiğimiz toprağın altını dolduran nefesler mi?
Deli rüzgârın kucağımıza bıraktığı içli bir esinti mi?
Onun bağrından kopan güneşin bıkkın kaldırımlara yansıttığı gölgem mi?
Benim elimden kaçırdığım balonun onun kanatlarını yuva bilişi mi?
Belki de ben ve bulut aynıydık
Özümüz birdi
Onun kapısını kırıp yağan yağmur benim diktiğim fidana can verendi
Benim ona bakarak tuttuğum dilekse onun göğe tutunma sebebiydi

Bunları da Sevebilirsiniz

Bu şehirde yaşıyor yarım bir hayat Bu şehirde yürüyor adımlarından tanıyorum onu Sokak lambaları yıldızlardan dileniyor ışığını uzun zamandır Zaman avcunu açmış göğe mehil bekliyor karanlıktan Gece uzunca dolanıyor sokakları birkaç kez üst üste Elimde bir mumla kaldırımları yokluyorum Bir ağaç büyüyor yanıbaşımda Şakaklarımdan akıyor beyaz nehirler Karardıkça ömrümün dar mahalleleri birkaç kez üst üste …

Share

Literature: BİNNAZ DENİZ YILDIZ: ÇIKMAZ SOKAK / BLİND ALLEY / БИННАЗ ДЕНИЗ ЙИЛДЫЗ A hand-full of dreams Caught in a trap On the blind alley of irrelevance. Uncle Yorgi by the end of the road, Attaching things on taverns. Curves under busses and a woman a man… Planting chewed up, Dried mulberry seeds to gardens. Finally …

Share

küçük harfli insanlar ünlüyor soğukta, sokakta, geçmezler türküsü yanıyor. bir ses ölü duman nezaretinde siniyor geceye, eğiliyor uykuma. gidiyorum. şeyhimin kıssasından geçmeye gidiyorum musibetler takıp peşime ben ve gece bir devrim sabahına uyanır ülkede -nasılsa uykusuzluk- öyle yürüdük annemi. XIV. keşke yüzlü kızlar geceden geçiyor yüzünü şafağa yaslıyor beyzadeler. kan kızıl adımlarla uzuyor korkudan kadın …

Share
Önceki / Previous MEMED EFENDİNİN DÜŞLERİ
Sonraki / Next Ebonation