Belki oradayım.
Düşüncelerimin paralellendiği puslu ve gittikçe aydınlanan bir ortamda.
Bir şarkı söylüyorum, ezgilerinde ciğerlerimdeki katranı sunarcasına ve bir ahenk içinde, bir coşku ve bir hayaletin hafifliği ile…

Sanki oradayım.
Cebimdeki bozuklukları boks eldiveni ile almaya çalıştığım bir yerde.
Şapkamın altından üzgün köpek mamalarını elime alıp duygularımın paramparça olduğu bir anda sitemsizce ağlıyorum.

Orada!
Mesanemin beni yavaş yavaş ele geçirdiği dağınık ve bir yere ait olmaya çalışan bir yerde.
Gözlerimi kapatıyorum. Gözlerimi açıyorum. Gözlerimi yana deviriyorum. Gözlerimi gelişigüzel bir gidişe hazırlıyorum. Gözlerimi gözlüyorum. Gözlerimi görmezden geliyorum.

Oradayım.
Özgürlüğümün bit gibi iki taşın arasına sıkıştığı, içimin karıncalanıp koloni kurduğu ve uykunun reçel kıvamında tatlı olduğu dipsiz bir yerde.
Hayal kurmanın hayalini kuruyor, umudumdan bir kredi daha çekiyorum.

Bunları da Sevebilirsiniz

Then Almitra spoke again and said, And what of Marriage, master? And he answered saying: You were born together, and together you shall be forevermore. You shall be together when the white wings of death scatter your days. Ay, you shall be together even in the silent memory of God. But let there be spaces …

Share
Önceki / Previous Yoksunluk
Sonraki / Next Falezlerin Gölgesinde