her yana dolanan şu sarmaşık, 

böcek kadar çalışkan,

yalnız daha görünür.

görece

-de

iyi ve kötülerin yer değiştiği 

ve

güzellerin güzellikle örtülüp

çirkin olanın defalarca  ölüp

                              öldürülüp.

tekinsiz, kimsesiz ve başka hüzünlü duygularla 

                                  örtülüp

                                    ö l üp

                 ö  l  d  ü  r  ü  l üp.

yine

de 

yer                     edinebildiği

-çünküyokolmakduygudanyoksunolmak ve varlık,

herzamaniyimserdeğil-

bu masal

-da böcek,

evin dört bir yanına konuşlanan sarmaşığa hayranlıkla bakarken,

güneş bin defa doğup, bir o kadar

da

                                                                                         batarken,

yaz güze,

gül saza,

aşk caza,

haz kaza,

fantasma,

imge, düş, gölge,

aynaların için

-de, 

indikçe derin

-de,

ışık ölüm

-de, 

böcek kendin

-de. 

fakat huzursuzluk                                          belirgin.

çünkü

işteyapışkanpissürüngenbupiskemirgenhızlıvegergin,

                                                  yaklaşıyor.

akşam sefasını kokusu 

da

üstüne sinmiş, sarmaşık, etrafı sarmalıyor. 

ana kucağı dolup dolup                  taşıyor.

böcekse kendinden geçkin, yuva

-da huzurlu/suz.

amaişteşuyapışkanpissürüngen,

düzeni                                          bozuyor. 

***

 

ufak, siyah ayrıca böcek olan

neyi dert etti bu kadar?

üstelik cesurca savaşabilir sürüngenle, kimse bilmeden

                                                                        bilemeden

                                                       öğrenmek istemeden.

“belki galip gelirsem savaştan, bu sarmaşığın hoşuna gider?” 

hâlbu

-ki, n-efret!

bu bilgi ne güzelim sarmaşığı ne 

de

şuyapışkanpissürüngeni enterese                                   eder.

evet evet, uzayıpkısalanbuikipissürüngen için ne savaşmaya ne

de

                                                                              döğüşmeye  

                                                                                     değer.

           

***

yalnız, çirkin ayrıca böcek olan günün sonun

-da

göğe                               baktı. 

ne uzayıpkısalanbuikipissürüngen gördü birbirini, ne 

de

anlamlı bir mücadele yaşandı. 

sarmaşığın dalın

-da

ufak bir tomurcuk doğdu                 gölgeden,

sürüngenşupisolan üstünden geçti, görmeden.

ve böcek olan, kırgın, mutsuz…

horlandı, kendini                             sevmeden

                                                       sevemeden

                                          sevmeyi bilemeden.

Bunları da Sevebilirsiniz

şimdi bir şiir yazacağım su ısınmadan, kahve icat olmadan ve mürekkep kurumadan. bir halı işlemeyi ne kadar isterdim… bunun için bir şiir yazacağım. kırmızıyı morun altından geçireceğim, kaç defa olduğunu hesap etmeden. ama her defasında hatırını sayacağım, belki saçlarını anacağım, kaynayan suya modern kahveler yaftalayacağım… bu sırada bir adam uyanıp karısını öpecek gırtlağından geç geceye …

Share

Yazan: Anıl Mert Özsoy Tüm dünyayı etkisi altına alan ve binlerce insanın ölümüne neden olan Covid-19 pandemisi kimseyi eşitlemedi. Yoksullar daha da yoksullaşırken sermaye, krizi fırsata çevirerek  kendi varlığını yeniden yarattı. İşçiler, kadınlar, sağlık  hizmetlerine ulaşamayan binlerce emekçi yığını, çarklarını acımasızlaştıran kapitalizme karşı yaşam mücadelesi verdi. Kimisi sokaklarda motosiklet üstünde alınteri dökerken, kimisi ‘hapishane’ye dönüşen …

Share
Önceki / Previous GÜNEŞE YOLCULUK
Sonraki / Next Düzen