Vurgun yedim.
Nefessiz kalmışım bir süre,
yani sensiz…
Sigara uzattılar bana,
kendime gelmem için.
Sarma sigara,
kurumuş tütünden…
Kim bilir hangi vurgun yemişten.
Öyle şanssızım ki,
öyle sensiz…
Vurgun yemişken bile,
Tekel sigarası içemiyorum.
Unutmuşum,
bir de parasız.
Seslendiğim zaman tanımamıştın hani.
Sarma sigara sesimi kalınlaştırır.
Belki de ondandır.
Yoksa küstün mü?
Sırf ilkokulda saçını çektiğim için mi?
Hem de bir tutamı elimde mi kalmış?
Haklısın, saçının bir teli servetken bana,
bir tutamı soygun hükmü sayılır.
Hem de müebbedinden…
Kefaletimi canımla ödesem…
Hayır! Seninle değil.
Vurgun yediğimi söylemiş miydim?
Tütün kokum ondan.
Vurgun yediğim her gün,
tütün kokum senden.
Daldıkça…
Hayallerine…
Bir anda yükselen kan basıncı,
arkasından gelen bir halsizlik
30 metre sonrası ise vurgun.
Ardından bir sarma sigara.
Kefaleti sesim, kokum…
Canım!

Bunları da Sevebilirsiniz

Mehmet Ali Adıyaman Felaketler oldukça kimse asla özgür olmayacak. (Albert Camus) Aralık 2019’da Çin’in Wuhan kentinde ortaya çıkan bir virüs dünyaya hızla yayıldı. Bilim kurullarınca Covid-19 olarak adlandırılan bu virüs, dünya genelinde yüzbinlerce kişiye bulaşarak binlerce insanın ölümüne sebep oldu. (Bu çalışma yazıldığı sırada bulaşma sayısı 121 bin, ölüm sayısı da 5 bin civarındaydı.) Bu …

Share

                              Apartman boşluğunda yankılanıyordu,                               İçeride kalan bir kuşun,                               Kanat çırpışı.                               Sokakta çocuklar,                               Bir türlü,                               Oynamaya karar veremedikleri oyunlar.                               Kapımın ise göz deliği,                               Sökülmüştü yerinden.                               Zil çalsaydı,                               Kim olduğunu bilmeden,                               Azrail bile …

Share
Önceki / Previous Düzen
Sonraki / Next GÖZÜ DÖNMÜŞLER