Parlama batıdan doğacaksan
Tersine güneş
Nemesis bizi yiyecek
Kaçın dünyalılar dünyadan
Parlamaz doğunun açık avucu yoksa
Doğrudan aç karanlık
Bize mi kaldı renkler, istemeyiz
Dilerseniz çağıralım siyahı
Bu kadar aymaz olmamalı
Sonsuz minnet kırmızı cüceye
Varlığın renkli halinden memnun olmasak da

Bilmek gerek
Yokluğun ne karanlığı var
Ne de rengi
Yokluk
Renksiz, tatsız, kokusuz, dokusuz
Zamansız, hareketsiz, boyutsuz
Başsız, yapraksız, pençesiz
Çiçeksiz ve silahsız
Sessiz ve bensiz
Hissiz ve sensiz
İyisi mi dön dur sen de
Bizim gibi
Dön dur etrafında başka yıldızın
Yörüngesinde ve karanlık

Bunları da Sevebilirsiniz

The young writers project İlkyaz, supported by the global writers network PEN International, is calling for creatives to collaborate! Dear Creaive Friends, This is Ege Dündar, founder and coordinator of the young writers platform based in Turkey, İlkyaz, supported by the leading global NGO for literature and free expression, PEN International. I’m writing on behalf …

Share

“Boşluk.” Dedim. Boşluk olarak tanımlardım hayatımı. Karşımdaki insanı süzdüm tepeden tırnağa, şımarık cevabıma vereceği tepkiyi ölçmeye çalıştım. Ne de olsa orta yaşlı kesim değil miydi doğduğumdan beri bilinçsiz bir şekilde memnun etmeye çalıştığım? Orta yaşlı kesim değil miydi hayatımdan ne zaman memnun olmasam şükretmem gerektiğini falan söyleyen? Gerçekçi olmak lazım beyefendi, ne siz benim doğduğum …

Share
Önceki / Previous Yoksun
Sonraki / Next DÜŞ(ü)M(deki)ANLAR