Son Kare


şehrin tüm gürültüsünü doldurdum evime
yetmedi susturmaya kafamdakileri
şimdi biraz yalnızım
hep istediğim gibi
hükmüm yokmuş kendi zihnimde
çizemedim ruhumun resmini
şimdi biraz yalnızım,
hep istediğim gibi
bir ölüm, sıkıca sarmış sanki beni
uyutmuş kollarında sessizce                                                  varamamışım farkına önceleri
ben bulutları davet ettim odama
onlar yanında rüzgarları da getirdi
bir rüzgârı çevirdim kendi dilime
yeni tanıştım bazı sözcüklerle
ilk kez sardı anlamları beni
şimdi biraz yalnızım
hep istediğim gibi
açık perdelerim sonuna kadar
yalnızlığım gözler önüne serili
dönüyorum kendi karanlıklarıma                                            rüzgâr başlamışken dans etmeye
etrafımda
alıştım soğuk kollarına ölümün
artık hiçbir sıcak ısıtamaz beni
dedim ya
o herkesten daha iyi tanıyor beni
sızıyor sinsi bir yılan gibi zihnimden içeri
bir film oynuyor arkada                                                              hep aynı replikleri
başa sarıp duruyor,
sarıp duruyorum
o son kareyi

Bunları da Sevebilirsiniz

Yazan: Bilim Kurgu Kulübü – Emre Bozkuş Edebiyatın ve hatta tüm sanatın içinde, kendine has bir doğal seçilim süreci vardır. Ve bilindiği üzere doğal seçilim, üstün bireyin zayıf olanı elemine etmesi ilkesine dayanır. Nasıl ki bireyin ait bulunduğu ortam ve barındırdığı şartlara adaptasyonu ne denli yüksek olursa yaşam kondisyonu o denli başarılı oluyorsa, bireyin ürettiği meta da aynı koşullara tabidir. Homo Neanderthal’den Sapiens’e geçen süreç gibi, edebi yaratımda …

Share

Full text of speech: https://granta.com/the-guests/ Edward W. Said remained, for over forty years, concerned with Conrad. A fascinating conversation emerges between the two men’s work, one concerned with aesthetics, displacement and empire, and sheds an interesting light on the present moment. The Fall 2018 Edward W. Said Memorial Lecture was given by Hisham Matar. Matar is …

Share
Önceki / Previous Yollar
Sonraki / Next Ebruli