Tanırım gök yankısını
Loşlukta otururken dalgın
Belirir yeni bir ışıkta dünya
Parmaklarının mahcup kıvrımlarında

Harflerimin sesi kısılır
Yapraklar yavaşça iner
Gök yokuştan aşağı
Bir yağmur başlar
Gecede, geceden habersiz

Yakarış için açtığım ellerim
Ürker ışığından ateş böceğinin
Buluşuruz ıssızlıkta
Fundalığın uğultusu örter üstümüzü

Yıldızlar gözlerini kapar
Kalbim kapısını açar
Aralıktır ruhlarımız
Mor bir ceylan görürüm uzakta
Yitiririm kendimi sende

Hatıralar üşüşür beyazlığında
Penceremden bakarım gözlerine
Su izi sinmiştir bakışlarıma
Ne yapsamda silsem
Ne yapsamda silsem
Ebruli desenleri defterimden

Kendimden kaçamam bilirim
Yıkar görkemli bir ağacı
En derindeki fırtına

Bir yokuştur yürüdüğüm
Hep (su) yüzüne vardığım
Yağmurdur ebruli
Bulurum kendimi sende
Yitirirken

Bunları da Sevebilirsiniz

Fiction breaks down social isolation and creates a sense of belonging, argues the author and former psychoanalyst  Books and bonds … Nicole Kidman as Isabel Archer in the 1996 film adaptation of The Portrait of a Lady. Photograph: Allstar/Propoganda Films One of my maxims as a university teacher of literature was: “A great novel not …

Share

Geri döndüğünde yeterince güçlü olmayabilirsin. Bırak gitsin, Gücüm oradadır. Gözlerim olmasa da Güneşin Tanrısına ulaşabilirim; kör olmak bana bir dost kazandırır. Işık beni iyileştirir; beni bir yılandan bir kartala çevirir. Gücüm oradadır: geri gelmekte. Her koşulda Güneş'e dönmekte; suların en derininden ve en uzak yıldızdan. Kaybetmeyi var et, ölümü yaşa! Gücün orada: Yoklukta.

Share
Önceki / Previous Son Kare
Sonraki / Next Sis