Tanırım gök yankısını
Loşlukta otururken dalgın
Belirir yeni bir ışıkta dünya
Parmaklarının mahcup kıvrımlarında

Harflerimin sesi kısılır
Yapraklar yavaşça iner
Gök yokuştan aşağı
Bir yağmur başlar
Gecede, geceden habersiz

Yakarış için açtığım ellerim
Ürker ışığından ateş böceğinin
Buluşuruz ıssızlıkta
Fundalığın uğultusu örter üstümüzü

Yıldızlar gözlerini kapar
Kalbim kapısını açar
Aralıktır ruhlarımız
Mor bir ceylan görürüm uzakta
Yitiririm kendimi sende

Hatıralar üşüşür beyazlığında
Penceremden bakarım gözlerine
Su izi sinmiştir bakışlarıma
Ne yapsamda silsem
Ne yapsamda silsem
Ebruli desenleri defterimden

Kendimden kaçamam bilirim
Yıkar görkemli bir ağacı
En derindeki fırtına

Bir yokuştur yürüdüğüm
Hep (su) yüzüne vardığım
Yağmurdur ebruli
Bulurum kendimi sende
Yitirirken

Bunları da Sevebilirsiniz

Bu Aborijinin teşekkür etme, rica etme ve para kavramı üzerine yaptığı kısa konuşma, hayatımızı tekrardan gözden geçirmemize neden olacak. Kaynak: Düşübil Dergisi kapak: Pinterest

Share

By Irina Dumitrescu MARCH 18, 2018 “LITERATURE,” WRITES AZAREEN Van der Vliet Oloomi, “is a nation without boundaries. It is infinite. There are no stations, no castes, no checkpoints.” This is the promise at the heart of her new novel Call Me Zebra, that the exile who lives through books can acquire a more liberated identity than …

Share

İLKYAZ IS CELEBRATING IT’S SECOND YEAR HAVING PROVIDED A PLATFORM TO 163 YOUNG WRITERS, TRANSLATED 85 INTO ENGLISH AND REACHED A 5.6K READERSHIP ON AVERAGE! As İlkyaz in our one year lifespan, we published 163 young writers ranging from under 15 to 35, translated 85 writers to English, managed to increase our readership to 5.6K …

Share
Önceki / Previous Son Kare
Sonraki / Next Sis