Denizle gökyüzü bir midir?
Kirpiklerimin ötesinde kuşlar dokunur balıkların dudaklarına.
Siyah mıdır ufkum?
Ya da mavi,
Sonsuz mavi…

Gökyüzü ayaklarımın altındadır,
Deniz başımın üstünde…

Dünya bir kar küresidir,
Sallanır dururum içinde.

Kim alt üst eder hayatımı böyle?
Tanrı mıdır acaba?
Hediyesi miyimdir meleklerin?

Her sallanışımda gökten acılar yağar üstüme,
Ben kiraz çiçeklerini beklerim…
Her sallanışımda deniz çekilir üzerime,
Sonsuz uykulara gebeyim.

Baktıkça çoğalır mı yıldızlar?
Tutunamadıkça onlar gökyüzüne azalır mı hayallerim..

Bulutlar şimdi Tanrı’nın yüzüdür.
Gülümsüyor yeryüzüme.

Bu yabancı gülüş,
Alay mıdır?
Sevgi midir?
Deniz köpüğünden atlılar üzerime üzerime gelir.

Gözyaşı olup düşmüştüm Tanrı’nın gözlerinden,
Şimdi ellerinden düşmeyi beklemekteyim.

O mavi gün gelir.

Sonsuz karanlıklara düşer,
Düşer,
Denizle gök arasında ezilirim.

Bunları da Sevebilirsiniz

Yazar: Emma Sutton Çevirmen: Şeyma Nur Demiröz Geçtiğimiz yıl, dünyadaki birçok ülkede Virginia Woolf eserleri halka açık hale geldi.  Bunu kutlamak isteyen Emma Sutton, Woolf’un “A Simple Melody”[1] adlı öyküsünü ve de yazarın “hakikate en yakın şey” olarak tanımladığı müziğin onun üzerindeki etkisini yakından inceliyor. Mektuplarından ve günlüklerinden de anlaşılabileceği üzere müzik; Virginia Woolf ve çağdaşları için sosyal …

Share

İşte ordaydı. Gelmişti. Pırıltı avizenin altında durmuş onu arıyordu gözleri. Masadan kalkıp kadına doğru yürümeye başladı. Yaklaştıkça güzelleşti. Güzelleştikçe daha çok sevdi. Sarı saçlarını okşamayı hayal etti.   ***   Gözleri masalarda dolaştı. İnce yüzünü görmeye çalıştı adamın. Geç kalmıştı belki de. Beklememiştir gitmiştir dedi içinden. Geç kalmak istememişti aslında. Birini geldiğini gördü salonun ortasından …

Share
Önceki / Previous Ayja ile Konuşmalar I
Sonraki / Next Zanlı Kırkikindi Şiirleri III / The Accused Forty-Second Rains* Poems III