Bellerine sarılı çakıdan keskindir, Öfke sardığında çatan kaşları. Gülüşleri sarar dünyalarını, olmasa da aşları. Cehennem küresi kabuğunu soyar akşamların, Aydan yürekleri içindedir, uyumsuz çocukların. Yalnız uyumsuz çocuklar Ağlamazlar ölümlerin ardından. Kavramların kararttığı anlamlardan, Çıkar giderler seslere kulak asmadan. Yalnız uyumsuz çocuklar bilir, Buz kesen ayazın sertliğini Çamurun oyun halini Kumların sıcaklığını ve İnsanların hoyratlığını. Onlar …